Dance Blog

Nasz przyjaciel Młody z Santerii podesłał nam bardzo intereujące wydarzenie. Przydałaby sie jeszcze recenzja naocznego świadka tej fascynującej wystawy.
Od 9 marca do 30 czerwca 2008 roku, Muzeum Etnograficzne im Seweryna Udzieli w Krakowie, prezentuje wystawę RASLILA – TANECZNE WYZWOLENIE. Celem ekspozycji jest wprowadzenie widza w wieloaspektową koncepcję hinduskiego tanecznego misterium Raslila - misterium ludowego poświęconego Krisznie, wcieleniu boga Wisznu. Ekspozycja ma niekonwencjonalną formę ruchomych okręgów, na których zawieszone zostały obrazy, ukazujące życie głównego bohatera.

Dzięki okręgom i dodatkowemu rekwizytowi - lusterku, otrzymanemu przy wejściu na wystawę, widz wchodzi w ruchomą, wielowymiarową przestrzeń, sam odkrywając jej znaczenie. Wchodzi głębiej w symbolikę i przekaz płynący z tej nietypowej prezentacji.

Obrazy malowane gwaszem na płótnie, prezentowane na wystawie, pochodzą z lat 70 –tych XX wieku, z regionu Radżasthanu i należą do zbiorów Muzeum Etnograficznego w Krakowie (kolekcja Krzysztofa Wolskiego). Ich uzupełnieniem są instrumenty hinduskie - bębny i flety, również ze zbiorów muzeum, maski oraz korony Kriszny i Radhy ze zbiorów Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie. Na wystawie obejrzeć można fragmenty filmów ukazujące sceniczny taniec - dramat Manipuri i Odissi, w których obecne są elementy Raslila, udostępnione przez osoby prywatne oraz Ambasadę Republiki Indii w Polsce.
Wystawa jest elementem III Międzynarodowego Festiwalu Tańca „Na jedwabnym szlaku gestów" Kraków, 9-15 marca 2008
więcej na www.body.art.pl

Raslila to taneczne misterium ludowe poświęcone Krisznie, wcieleniu boga Wisznu. Powstało prawdopodobnie w XVI wieku w okolicach miasta Wrindawan położonego w regionie Bradż na północnym zachodzie Indii. Pierwszy człon nazwy, rasa, odnosi się do estetycznej rozkoszy wywoływanej przez ten spektakl. Drugi, lila – do boskiej gry symbolizowanej tu przez wypełnione zabawą spotkania Kriszny z ludźmi, zwierzętami i innymi ziemskimi stworzeniami.

Rasa – kategoria estetyczna, bez której nie sposób zrozumieć indyjskiego teatru, dramatu i tanecznych misteriów. Dosłownie znaczy 'sok', ale też 'smak', 'esencja'. Określa uczucia, czy raczej stany emocjonalne, które aktor powinien wzbudzić u widza. Natjaśastra (Księga tańca), klasyczny indyjski traktat poświęcony sztuce dramatu i tańca przypisywany mędrcowi o imieniu Bharata, wymienia osiem typów odczuć (rasa), którym odpowiada osiem ludzkich uczuć (bhawa). Najwyższą ze wszystkich rasa jest erotyczna miłość (śringara), która pod wpływem łaski przekształca się w odczucie mistyczne. Tę właśnie rasa oddaje taniec Kriszny i Radhy.

3 komentarze do tego wpisu